ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
166
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
اندر كنند « 1 » و شش ماه بنهند تا تمام برسذ و اكر انكور « 2 » لعل نيابند نيمه سبيد كنند و نيمه سياه و بايذ كى اين انكور شيرين بوذ و انكاه اين شراب ستوذه آن وقت بوذ كه تلخ بوذ و خوشطعم بوذ ، و سبكرو بوذ و بقوام معتدل بوذ نه تنك « 3 » و نه سطبر و خوشبوى بوذ ، وز « 4 » بس اين شراب انكورى « 5 » جوشيده بوذ به آتش بدان مقدار كه از هر دهى دو بروذ يا سه و بخمها « 6 » نو اندر كرده بوند بيه داذه و سخت سرد كرده باشند و بيش از مهركان بيك هفته كرده بوند يا آن وقت كه آفتاب به اول ميزان بوذ يا به آخر سنبله و جنان بايذ كه شش ماه برآمده بود بدين شراب و سر خم استوار نبايذ كردن تا تمام از جوش نهايستد « 7 » و مشمّس را فضل بزياده آنست كى آفتاب ماييت انكور كم كند و عسليّت كم نكند بل شيرينى بفزايذ و باز آتش هم رطوبت و هم عسليت ببرد و دليل برين جيزهاء مصعد « 8 » كى اكر سركا را « 9 » مصعد كنى به آتش « 10 » اب را ببرذ و هم سركا را و هم شراب برايذ بتصعيد « 10 » . باز سبس باذه مى خام نامشمّس و اين شراب زوذ مست كند و زوذ هشيار « 11 » كردذ مردم ازو و ناموافق بوذ مر « 11 » معده را جه زوذ سركا كردذ اندر معده و
--> ( 1 ) - ف : اندر كنندش ( 2 ) - ف : « انكور » ندارد ( 3 ) - ف : بوذ ( 4 ) - ف : و از ( 5 ) - ف : افزوده . سپيذ ( 6 ) - ف : بخنبها ( 7 ) - ب ه : ظ . و تيركى بيندازد ، صح . م : و تيرك بيندازد . ( 8 ) - ب ه : ظ . از كلاب . م : و دليل ازين جيزها از مصعد بر توانى داشتن كه اكر سركا را يا شراب را يا كلاب را مصعد كنى ببينى كه ازين هر سه بتصعيد برآيد . ( 9 ) - ب ه : باز اب مصعد كنى سركه و شراب برايد بتصعيد باز از بس اين شراب كى كفتم باده خام بهتر باشد ( 10 - 10 ) - ف : هم سركا را ببرذ و هم آب را ( 11 - 11 ) - ف : كند و ناموافق بوذ